आजको घाम अचम्मैको थियो—
न त धेरै तातो,
न धेरै हल्का।
ठ्याक्कै त्यही उज्यालो जस्तै,
भुसालचोक–शालिजा सडकको आधा महिना दिनको निर्माण पनि
गाउँभरि आशा, खुशी र हतार–हतार बढिरहेको उत्साह बोकेर अगाडि बढिरहेको छ
पहिले झाडी र ढिस्को मात्र देखिने ठाउँमा
आज ठूला–ठूला पाइलाहरू
गाउँकै भविष्य खन्दै गएका छ..
नेतृत्वको दृढता — “काम बोलून्, मान्छे होइन”
वडा अध्यक्ष बलबहादुर पुर्जा आज पनि निर्माण स्थलमै उभिएका थिए।
उहाँको उपस्थितिले समाजसेवीसम्म सबैलाई
एकै संदेश सुनाइरहेको थियो—
“गाउँ बनाउने मन भए, बाटो आफैँ खुल्छ।”
यही मन र यही एकताको बलमा रामु अधिकारी
भिमलाल देखि फुलप्रसाद,
काशीराम देखि बुद्धिप्रसाद,
सबैले आ–आफ्नो तागत, अनुभव र समय
सडक निर्माणको माटोमा मिसाइरहेका छन्।
आजको सबैभन्दा मिठो दृश्य — समाजसेवी डिलनाथ सापकोटा…
एक्साभेटरको छेउमा उभिएको
एक साधारण तर अर्थपूर्ण आकृति—
डिलनाथ सापकोटा।
घाम अलि परबाट परेर उनको कन्धामा पर्नेछ,
र माटोले हल्का धुलो चढेका उनका जुत्ताले
आजको मेहनतलाई झनै सुन्दर बनाइरहेको थियो।
उहाँलाई हेर्दा लाग्थ्यो—
“गाउँ बनाउने हो भने, यस्तो मान्छे चाहिन्छ;
लामो कुरा होइन, सिधा योगदान।”
उहाँको सक्रियता
दैनिक काममा तालमेल मात्रै होइन,
उत्साहकाे नयाँ झिल्का बनेर
सबैको मुटुमा चम्किरहेको छ।
गाउँले भन्छन्—
“डिलनाथ दाइ आएपछि काममा बन्छ त एक किसिमको आत्मविश्वास।
उहाँ मनले हो कि हातले?— बुझेकाे नै छैन, तर काम बढ्दो छ।”
प्राविधिक हात र युवा ऊर्जाको सुन्दर मेल..
प्राविधिक इन्द्र सापकोटा
गुणस्तर, नापजोख र टिकाउपनामा
एक–एक कणमा ध्यान दिँदै
सडकलाई भविष्यका लागि मजबुत बनाइरहेका छन्।
त्यस्तै, GenZ का युवाहरू—
चिरञ्जिबि, सनिल, कमल, प्रदीप, सोमत, गिरिजा…
यी सबैले सडकलाई
“यहाँबाट हाम्रो गाउँ उठ्छ”
भन्ने भावनाले भरिएको मन लिएर
खुट्टाको घुँइचो माटोसँगै मिसाइरहेका छन्।
गाउँको स्वर — माटो मात्रै हैन, आशा पनि खन्न थालेको छ
आजको काम सुबेदीचोक वरिपरि अघि बढ्दा
गाउँलेहरूको अनुहारमा झनै फरक चमक देखियो।
गाउँको भविष्य पनि
सुगन्धित हुने संकेत सबैले महसुस गरे।
गाउँको साझा भावना—
“यो बाटोले हामीलाई संसारसँग जोड्छ।
हाम्रो पहिचान, हाम्रो संस्कृति र
हाम्रो सपनालाई एकैसाथ जोड्ने मेरुदण्ड यही
निष्कर्ष — आजको दिनले सिकायो, ‘उज्यालो मन’ भए बाटो आफैँ बन्ने रहेछ…
भुसालचोक–शालिजा सडक
अब केवल सडक छैन—
यो गाउँको भविष्यतर्फ अगाडि बढेको
सबैभन्दा ठूलो सामूहिक कदम बन्ने छ भन्ने आसा सबैमा पलाएको छ
नेता, समाजसेवी, प्राविधिक, युवा र गाउँले—
सबैको मनले उठाएको सहयात्राले
आजको निर्माणलाई
सपना होइन,
यथार्थको पहिलो उज्यालो बन्ने भएको छ।
अन्त्यमा गाउँले भनिरहेका छन्—
“आजको माटोको गन्ध
भोलिको समृद्धिको सुगन्ध बनेर आउनेछ।”
Leave a Reply